Het verhaal achter
StralingsArmVlaanderen

Luc Leenders: Eind jaren negentig nam ik als zelfstandig fotograaf, die o.a. foto- en videocamera's verkocht, ook GSM-toestellen op in mijn assortiment, samen met GSM-contracten van verschillende providers.

Jarenlang verkocht ik met succes gsm's en abonnementen, tot het mobiele signaal plots volledig wegviel en ik mijn klanten onmogelijk nog iets kon demonstreren. De oorzaak bleek een uitgeschakelde zendmast te zijn, wat leidde tot een zogenaamde zendschaduw met een slechte ontvangst in het hart van Maaseik. Op aanraden van de grootste telecomprovider lieten we vervolgens een compacte hulpzender installeren, net onder de dakgoot aan de voorkant van het pand in de Bleumerstraat 10.

Na een succesvol jaar stelde de provider voor om de bestaande installatie te vervangen met vaste sectorantennes op het dak, om zo niet alleen het centrum maar ook de omliggende gebieden beter van dienst te kunnen zijn, dit ter voorbereiding op de introductie van 3G, of UMTS. Men verzekerde mij dat ik me geen zorgen hoefde te maken over de straling; deze zou zich namelijk horizontaal verspreiden in drie sectoren van 120 graden, waardoor er direct onder de mast nauwelijks straling zou zijn. Na de installatie werkte alles naar behoren en was iedereen tevreden. Op dat moment was ik me echter niet bewust van eventuele gezondheidsproblemen die konden ontstaan door wat als lage stralingsniveaus werd beschouwd. De diverse klachten die mij later bekend werden als "Microwave syndroom" namen in ernst toe naarmate de tijd verstreek.

• Patiëntenverhaal

In 2009 kampte ik met ernstige en toenemende gezondheidsklachten. Ik had al jaren last van herhaalde inwendige oogontstekingen (ongeveer twintig keer) en extreme slaapproblemen, waaronder slapeloosheid. Mijn intoleranties voor bepaalde stoffen werden erger; ik kreeg huiduitslag en allergieën, mijn kortetermijngeheugen verslechterde steeds meer, koude drankjes zorgden ervoor dat mijn sinussen verstopt raakten, en vette voeding, chocolade en alcohol kon ik niet langer verdragen. Zelfs een glas koud water leidde tot verstopte sinussen en keelontsteking. Onderhuidse ontstekingen in mijn gezicht namen toe, hoewel ze niet kwaadaardig waren bleven ze een probleem vormen. Ik had last van droge ogen en elke ochtend bij het wakker worden voelde het alsof ik letterlijk zand in mijn ogen had.

In augustus 2009 bracht ik vijf dagen door aan de Mosel, Ediger-Eller, een gebied dat destijds nog weinig blootgesteld was aan straling. De nachtrust daar was uitmuntend; ik had al lange tijd niet zo goed geslapen. Binnen enkele dagen voelde ik me als herboren. Echter, terug thuis keerden de ernstige slaapproblemen en intoleranties onmiddellijk terug. Dit verschil was zo opvallend dat er wel een link moest zijn met mijn leef- en werkomgeving.

• Bundel van 500 Patiëntenverhalen en Noodkreten  — pdf

Na eigen onderzoek en met de hulp van woonbiologen ontdekte ik dat elektromagnetische vervuiling in onze leef- en werkruimtes de boosdoener was. De hoogfrequente straling afkomstig van GSM-torens, WiFi thuis en de DECT-telefoon waren grote vervuilers. Ook het gebruik van smartphones speelde een significante rol. Daarnaast droegen elektrische stoorsignalen van het elektriciteitsnet bij aan het probleem door het spanningsveld (Volt) en het elektromagnetische component (µ-Tesla of Gauss), vooral wanneer zware apparaten gebruikt werden.

De vele symptomen vallen onder het begrip EMR-S  (Elektro Magnetic Radiation - Syndroom ingevoerd in Jan. 2025) als een alles omvattend begrip.

• Zelfstudie en seminars

Het advies van de woonbioloog bleek het absolute keerpunt. Hij drukte me met de neus op de feiten: elektrosmog is een onzichtbare vervuiler met een enorme impact op ons gestel. Wij missen als mens domweg de zintuigen om deze onnatuurlijke straling waar te nemen; we zien de belasting pas als we deze met gespecialiseerde apparatuur meten. Het is de echo van de middeleeuwse arts Paracelsus (1493-1541), die stelde: "De dosis maakt het vergif." Dat eeuwenoude principe is vandaag de dag relevanter dan ooit.

In de loop der jaren heb ik mij intensief bijgeschoold en een uitgebreid instrumentarium opgebouwd. Elektromagnetische velden correct in kaart brengen is immers geen nattevingerwerk, maar een materie die echte vakkennis eist. Tegelijkertijd leerde ik hoe fundamenteel een totaalbenadering van het lichaam is. Naast het aanpassen naar gezonde voeding, bleken gerichte therapieën — zoals bioresonantie, homeopathie en het minutieus aanvullen van tekorten — de sleutel tot herstel. Ook besefte ik dat verborgen trauma's het zelfherstellend vermogen van het lichaam ongemerkt blokkeren. Wie openstaat om die oude trauma's te deactiveren, boekt telkens weer een enorme winst in zijn welzijn.

Voor al deze stappen geldt wel één gouden regel: begin bij het begin. Zolang het lichtnet en de draadloze apparaten in je omgeving niet grondig gesaneerd zijn, is elke behandeling simpelweg dweilen met de kraan open.

Meer WEL ZIJN ligt letterlijk vast in bekabelde verbindingen.